X
تبلیغات
مجالس تعزیه خوانی در روستای تیدجان

         اربعين حسینی را به همه شما دوستان عزیز            

              تسلیت عرض مینمایم                   

 

 

               

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388ساعت 21:10  توسط سجاد فرج الهی  | 

محرم نامه ميعادگاه
بسْمِ الله الرَّحمنِ الرَّحيم

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميِر المُؤمِنِيَن وَ ابْنَ سَيِدِ الوَصيّيَن اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِدَةِ نِساءِ العْالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَيكَ وَ عَلي الَأرواحِ الَّتِي حَلَتْ بِفِنآئِكَ عَلَيكُمْ مِنْي جَمِيعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَيتُ وَ بَقِيَ الَّليلِ وَ النَّهارُ يا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصيبَةُ بِكَ عَلَينْا وَ عَلي جَميِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصيبَتكَ في السَّمواتِ عَلي جَميع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَيكُمْ اَهْلِ البَيتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتي رَتَبِكُمُ اللهُ فيها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتكُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِينَ لَهُمْ بِا لتَمكيِن مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئتُ اِلَي اللهِ وَ اِلَيكُمْ مِنهُمْ وَ اَشياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْليائهِمْ يا اَبا عَبدِ الله اِني سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُم اِلي يُومِ القِيمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِيادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِي اُمَيةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبي اَنتَ وَ اُمّي لَقَدْ عَظُمَ مُصابي بِكَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذي اَكرَمَ مَقامَكَ وَ اَكْرَمَني اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلي اللهُ عَلَيهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلني عِندكَ وَجيهًا با الحُسَينِ عَليهِ السَّلامُ فيِ الدُنيا وَ الأخِرَةِ يا اَبا عَبْدِ اللهِ اِني اَتَقرَّبُ اِليَ اللهِ وَ اِلَي رَسُولِهِ وَ اِلَي اَمير الُمؤمِنينَ وَ اِلي فاطِمَةً وَ ِالي الْحَسَنْ وَ اِلَيكَ ِبمُوالاتِكَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِكَ وَ بَني عَليهِ بُنيانَهُ وَ جَري في ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَيْكُمْ وَ عَلي اَشياعِكُمَ بَرِئتُ اِليَ اللهِ وَ اِليكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَي اللِه ثمَّ اِلَيكُمْ بِموالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيكُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشياعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنيّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وولٌّي لِمَن والاكُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداكٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذي اَكرَمَني بِمَعرفَتِكُمْ وَ مَعرفَةِ اَوليائِكُمْ وَرَزَقنِي اَلبرائَةَ مِن اَعدائِكُمْ اَنْ يَجعَلنِي مَعَكُمْ في الدُّنيا وَ الاخرةِ وَ اَن يُثَبِتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ في الدُّنيا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن يُبَلغَنيَ المَقامَ الَمحمودَ لَكُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثاري مَعَ اِمامٍ هُدي ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْكُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِكُمْ وَ بِالشَانِ اَلذيِ لَكُمْ عِندهُ اَنْ يَعطنِي بِمصابي بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعطي مُصاباً بِمُصيبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَيِتها ِفي اِلاسلامِ وَ في جَميعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلني في مَقامي هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنكَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحيايَ مَحيا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتي مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبركَتْ به بنوامَيَةَ وَ ابْنُ اكِلةَ الأَكبادِ الَّلعينُ ابنُ اللعينِ عَلي لِسانِك وَ لِسانِ نَبِيكَ صليَّ الله عليهِ و اله في كُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ فيهِ نَبيكَ صلي الله عليهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفيانَ وَ معاويةَ وَ يزيدَ بْنَ مُعاويةَ عَليهِمْ مِنكَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدينَ وَ هَذا يَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِيادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِكُمْ اَلحسُيَن صَلواتُ اللهِ عَليهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَليهمُ اللعنَ منكَ وَالعذابِ الأَليمَ اللهمَّ اني اتقربُ اليكَ في هذا اليومِ وَفي مَوقفي هذا وَ اَيام حَيوتي بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَليهَمّْ السلامُ پس مي گويي صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علي ذالكَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التي جاهدتِ الُحسين وَشايعتْ و بايِعتْ و تابِعتْ علي قِتله اللهمَّ العنهم جميعاً پس ميگوئي صد مرتبه السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحيسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين پس مي گوئي اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن مني وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثاني وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ يزيد خامساً و العن عبيدَ اللهِ بن زيادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابي سفيانَ وَال زياد و ال مروان و الي يوم القيامَة پس سجده مي روي و ميگوئي اللهمَّ لكَ الحَمد حمدَ الشاكرينَ لَكَ علي مصابهم الحمدُ للهِ علي عَظيمِ رَزيتي اللهمَّ ارزقني شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِكَ مَعَ الحُسَينِ وَ اَصْحابِ الحُسَينِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَينِ عَلَيه السَّلام

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 20:20  توسط سجاد فرج الهی  | 

هرساله در ماه محرم برپایی مراسم عزاداری سالار شهیدان خیل عظیم

 محبین اهل بیت (ع) را به روستای تیدجان می کشاند که در این میان

 مجالس تعزیه از اهمیت و ویژگی خاصی برخوردار است.حضور جمعیت انبوه

 در مجالس تعزیه در کنار مجالس سوگواری امام سوم شیعیان در این روستا

 نشانگر عشق، علاقه و ارادت اهالی به سالارشهیدان است که این

 جمعیت را از نقاط مختلف به این روستا کشانده و عزاداری تیدجان را در

 منطقه زبان زد کرده است.

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 16:42  توسط سجاد فرج الهی  | 
moharam_hosein

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 9:52  توسط سجاد فرج الهی  | 
 moharam_ahlbeyt
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 9:51  توسط سجاد فرج الهی  | 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 9:50  توسط سجاد فرج الهی  | 

ya_hosein_mazlom

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم دی 1387ساعت 9:50  توسط سجاد فرج الهی  | 

اطلاع یافتن حضرت نوح (ع) از شهادت امام حسین(ع)

هنگامی كه حضرت نوح(ع) بر كشتی سوار شد و روی زمین را گردش نمود و به زمین كربلا رسید، زمین كربلا كشتی او را نگاه داشت. حضرت نوح از خطر غرق شدن ترسان شد و گفت:

الهی طفت جمیع الدنیا و ما اصابنی فزع مثل ما اصابنی فی هذه الارض؛ پروردگارا، من جمیع دنیا را گردش كردم و در هیچ موضعی نظیر این زمین خوفناك ندیدم .

فنزل جبرئیل و قال: " یا نوح فی هذا الموضع یقتل الحسین سبط محمد(ص) خاتم الانبیاء وابن خاتم الاوصیاء؛ در این موقع جبرئیل نازل شد و گفت: اینجا مكانی است كه سبط خاتم انبیاء و فرزند خاتم اوصیاء كشته خواهد شد .

نوح گفت: قاتل او كیست؟

جبرئیل گفت: قاتل او كسی است كه اهل هفت آسمان و زمین او را لعنت می كنند .

پس، لعنت كرد او را نوح چهار مرتبه. پس كشتی حركت كرد تا كوهی ظاهر شد و بر آن قرار گرفت.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387ساعت 17:59  توسط سجاد فرج الهی  | 

گریه حضرت آدم بر امام حسین علیه السلام

صاحب كتاب درالیمین در تفسیر این آیه مباركه از قرآن كریم "فتلقی آدم من ربه كلمات فتاب علیه انه هو التواب الرحیم" می فرماید: خلاصه معنی چنان است كه آدم (ع) در ساق عرش كلمه چند نگریست، جبرئیل او را بیاموخت كه بدان كلمات كه اسماء پیغمبر و آل پیغمبر بود پناهنده شود و بدین گونه سخن كند:

قال: "یا حمید بحق محمد، یا عالی بحق علی، یا فاطر بحق فاطمه، یا محسن بحق الحسن و الحسین و منك الاحسان."

خدا را بدین كلمات سوگند داد، چون به نام حسین(ع) رسید آتش از قلبش برانگیخت و آب از چشمش بریخت. گفت: ای جبرئیل، چه شد كه در ذكر پنجم قلب من بشكافت و اشک من جاری شد؟ جبرئیل گفت: این فرزند تو به مصیبتی بزرگ مبتلا شود كه همه مصیبت‌ها در نزد او كوچك باشد. گفت ای برادر آن چه مصیبتی است؟

قال: یقتل عطشاناً غریباً وحیداً فریداً، لیس له ناصر ولا معین و لو تراه یا آدم و هو یقول وا عطشاه وا قله ناصراه حتی یحول العطش بینه و بین السماء كالدخان فلم یجبه احد الا بالسیوف و شرب الحتوف، فیذبح ذبح الشاه من قفاه و ینهب رحله اعدائه و تشهر رؤسهم، هو و انصاره فی البلدان و معهم النسوان، كذالك سبق فی علم الواحد المنان.

گفت: كشته می شود در حالتی كه تشنه باشد و بی كس باشد و تنها و فرید باشد و او را ناصری و معینی نباشد. ای آدم، اگر او را ببینی در حالتی كه می گوید: "وا عطشاه وا قله ناصراه" تا گاهی كه از تشنگی چشمش چنان تاریك می شود كه آسمان را نتواند دید و هیچ كس او را جواب نگوید الا با زبان شمشیر و شراب مرگ . پس، او را می‌كشند چنانكه گوسفند را از قفا سر میبرند، و احمال و اثقال او را دشمنان او به نهب و غارت می برند و سر او و اصحاب او را بر سنان‌ - نیزه‌ها - می كنند و در شهرها می گردانند و اهل‌بیت او را اسیر می گیرند. و این صورتی است كه از پیش به علم خداوند واحد برگذشته است.

چون این سخن به پایان رفت آدم و جبرئیل چون زن بچه مرده گریستند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387ساعت 17:56  توسط سجاد فرج الهی  | 
گويند كه در روز قيامت علمدار شفاعت زهراست ، علم فاطمه دست قلم عباس است .


فرارسیدن عاشورای سرور و سالار شهیدان

بزرگ مرد دین و ارباب همه ی عاشقان

تسلیت باد!

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست

این چه شمعی است که جان ها همه پروانه ی اوست

 

 

 

 

* منزلگه عشاق دل آگاه حسین است ، بیراهه نرو ساده ترین راه حسین است ، از مردم گمراه جهان راه

مجویید ، نزدیكترین راه به الله حسین است

 

*با آب طلا نام حسين قاب كنيد، با نام حسين يادي از آب كنيد، خواهيد كه سر بلند و جاويد شويد، تا

آخر عمر تكيه به ارباب كنيد

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 17:46  توسط سجاد فرج الهی  | 

یگاه ارزش‌ها در عصر امام حسین علیه السلام

نهضت امام ‏حسین علیه السلام پدیده‏اى عمیق، چند ماهیتى و چند لایه است چرا كه عوامل متعددى در آن دخالت دارند. برخى علت قیام حضرت را امتناع از بیعت ‏یزید مى‏دانند و بعضى دیگر امر به معروف و نهى از منكر، و عده‏اى هم دعوت كوفیان و تشكیل حكومت را علة‏العلل قیام ذكر مى‏كنند و...

در یك نگاه كلى و دقیق‏تر مى‏توان تمام انگیزه‏ها و علل و عوامل بر شمرده شده در خصوص قیام امام علیه السلام را در احیاى دین خلاصه كرد.

به اعتقاد نویسنده، احیاى دین عبارت است از تحریف‏زدایى و كشف افق‏هاى نوین و حقایق تازه در حوزه معارف دینى همراه با مكتب‏شناسى اجتهادى و زمان‏شناسى دقیق كه عامل اساسى در قیام عاشورا محسوب مى‏شود.

نویسنده براى تبیین این امر، ابتدا فلسفه و ضرورت احیاگرى در دین در دو قلمرو عقلى و نقلى را طرح كرده آسیب‏هاى ایجابى و سلبى باورهاى دینى در عصر امام‏ حسین علیه السلام را بر شمرده و با اشاره به سه عنصر رهبرى، خواص و مردم به عنوان عوامل بنیادین احیاء، خصوصیات رهبرى امام‏ حسین علیه السلام را تشریح كرده است. وى اصلاح جامعه مسلمین و احیاى امر به معروف و نهى از منكر، تشكیل حكومت اسلامى و احیاى كتاب و سنت را از مهم‏ترین مؤلفه‏هاى احیاگرى دینى مى‏داند كه امام ‏حسین علیه السلام بر آن تاكید فراوان داشته‏اند.

اهمیت ‏بحث «احیاى دین‏» با توجه به این نكته روشن مى‏شود كه جامعه نوین ما بیش از هر امرى، هویت ‏خود را وامدار احیاى دین است. دین، باید در «صحنه عمل‏» تجسم یابد. صرف انتساب به دین، بى ‏آن كه در متن زندگى فردى و اجتماعى مسلمانان حضور كارساز داشته باشد، كافى نیست وگرنه همان «اسلام شناسنامه‏اى‏» خواهد بود. به علاوه با گذشت زمان، فقط ظواهر و نمودهایى سطحى از آن باقى مى‏ماند و اهداف اصلى و درون ‏مایه حقیقى آن متروك و منزوى یا كمرنگ مى‏شود و در بدترین شرایط، برخى «بدعت‏» ها جایگزین «سنت‏» ها مى‏شود و روح دین مسخ گشته، اسكلتى بى جان باقى مى‏ماند.

در اینجا رسالت «احیاگرى‏» و «بدعت ‏ستیزى‏» پیشوایان دینى و عالمان ربانى ایجاب مى‏كند كه در جهت زنده ساختن دوباره شعارها، اهداف و جوهره اصلى دین، قیام و اقدام كنند و بدعت‏ها و بدعتگزاران را بشناسانند تا راه دین، بى‏ابهام و بى‏غبار، باقى بماند و روندگان این صراط، به حیرت و ضلالت گرفتار نشوند. امامان شیعه علیه‌السلام، یكایك، رسالت احیاگرى دین را داشته‏اند و هر یك از معارف و احكام كه از یاد مى‏رفته یا تحریف مى‏شده است را در چهره راستین و بى‏تحریفش مى‏نمایانده‏اند. حتى درباره امام زمان علیه السلام نیز تعبیر «محیى شریعت‏» و از بین برنده «بدعت‏» به كار رفته است و در دعا از خداوند مى‏خواهیم كه به دست آن منجى موعود، آنچه از معالم و نشانه‏هاى دین و دیندارى به دست ظالمان از میان رفته و مرده است، زنده گردد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 17:14  توسط سجاد فرج الهی  | 
 teshne_moharam
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 17:14  توسط سجاد فرج الهی  | 
 

                               فرا رسیدن تاسوعا و عشورای حسینی تسلیت باد .

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 16:55  توسط سجاد فرج الهی  | 

باز هم حاصل پرسه های روح در کوچه باغ های آسمان٬ پروازی می شود که بالهای سوخته می طلبد٬ بالهايي كه از عشق سوخته و ديده به عرش دوخته اند...

بالهايي كه بارها بر بال نسيم عاشق كرخه تا صحن دلگشا و كربلاي مصفاي او رفته اند و بوسه هايي آفتابي بر ضريح متبرك او نثار كرده اند.

كربلا قدمهاي مردان خدا را مي شناسد. مرداني كه با پاي جان٬ جاده ها را عاشقانه پيمودند تا به او برسند . اما زخم فرصتي به آنان نداد و حديث شور انگيز شهادت٬ به رنگ گلهاي داوودي بر پيشاني بلند و آفتابيشان نگاشته شد و مردان خدا نيز مولاي خوب خود را مي شناسند و با شكوه حماسه اش٬ آشنايي ديرينه دارند٬ زيرا بارها با ديد دل و سينه اشتياق٬ شرمه شرمه زخمهاي مولا را گريسته اند و غربت آقا را در سرزمين خنجر و تشنگي٬ آواز كرده اند.

هر كه از عشق بگويد٬ اما دلش كربلا را بلد نباشد٬ عاشق نيست!

هر كه از دريا سخن بگويد و اقيانوس عشق و عرفان و اخلاص٬ يعني مولا حسين (ع) را نشناسد٬ كويري بيش نيست...!!!

حسين مجموعه اي از خوبيها٬ زيباييها و روشناييهاست. هر كس بايد در آلبوم روشن انديشه و قلب خود٬ بهترين موقعيت را به تصوير بي ريا و ورشن كربلاي حسيني(ع) اختصاص دهد. حسين (ع)٬ يعني تجلي نور در عصر آناني كه نور را باور ندارند. حسين (ع)٬ يعني شعاع مهرباني مولا علي(ع) در كوير خشك و سوزان بي مهري. حسين(ع)٬ يعني آيينه تمام نماي پاكي و صلابت آن در چشم آسمان.

خون حسين(ع)٬ يعني پاسدار حرمت لاله هاي سرخ ٬ پاسدار قداست شقايق در عصر شهادت و جوانمردي. تمام عشقها از حسين (ع) آغاز مي شود و تمام روشنيها از زلال گلوي او سرچشمه ميگيرد. همه كوها مي دانند كه اگر حسين (ع) نبود، ايستادگي و صلابت براي هميشه، معناي خود را از دست مي داد و شجاعت در تومار روزگاران محو مي شد . همه رودها و درياها مي دانند كه اگر اقيانوس وجود نازنين و پر خروش مولا حسين (ع) نمي خروشيد، سبزه، اجازه روييدن نداشت، اگر حسين (ع) نبود، ظلم تا هميشه بيداد مي كرد.

اين روزها، فرشتگان مقرب الهي، خانه كوچك علي و فاطمه ( عليهم السلام) را غرق در سلام و صلوات مي كنند . به زلال گلوي سپيده، درود مي فرستند٬ زيرا:

ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة

بدرستي كه حسين مشعل هدايت و كشتي نجات است.

غروبي آرام و محزون است.

و كاروان در خون خورشيد گام بر مي دارد!

شگفتا اين كاروان " حسين" ندارد!

در شنزار، چه سكوت تلخي شنيده مي شود!

و خورشيد چقدر شرمگينانه غروب مي كند!

آه! امروز اولين روزي است كه خورشيد بدون " حسين " غروب مي كند.

اين سوي دشت، گودال قتلگاه است و سري بريده و خورشيدي كه گودال را مثل آسمان روشن كرده است. و آن سوي دشت، چهره هايي خبيث، با چشمهايي دريده كه با دستهايي خون آلود مي خورند و مي آشامند... اين سو رقيه(س) در سكوت تلخ خرابه هاي شام، كنار سري بريده از بي وفايي اهالي تا اهل كوفه مي گويد!

آن سو، قراولان غارتگر يزيد، به تاخت مي روند تا خبر را براي " سردمدار" خود ببرند... و خنجر خون آلودشان را در غلاف فرو برده اند. خنجري كه به خون آفتاب آغشته است و اين سو زينب(س) خطبه خوان خون، سكوت تلخ دشت را به هم مي زند.

و كوفه:

شهري است كه بي مهري را براي چندمين بار تجربه مي كند.

هنوز خون پاك علي(ع) در محراب كوفه جاري است و با " حسين " نيز همان كردند كه با پدر بزرگوارش!

خداي من!

بي دستي بر زمين و روييدن دو تير در دو چشم، آيين كدام بهار است؟

ابوفاضل را مي گويم، صاحب آن همه فضل، آن كرم و آن همه بزرگواري.

آن مشك پاره و خونين را مي بيني؟

قرار بود "عمو" با آن مشك، براي علي اصغر آبي آورد.

اما ...

گودال قتلگاه!

شايد خودت نداني

و خاك پاك تو، بي ترديد از جنس آسمان است.

و خورشيدي كه در متن تو روييد، بطن تو را عاشورايي كرد ...

و خوني كه در رگهاي تو جاري شد، خون حنجره اي بود كه بوسه پيغمبر (ص) بر آن نقش بسته بود.

گودال قتلگاه!

تو ديدي كه چگونه خيمه ها را آتش زدند!

و با چوب خيزران، بر لب و دهان حسين(ع) جراحت كاشتند!

سرهاي سروران بر نيزه مي درخشد و هفتاد و دو مرد به ميهماني خدا رفته اند .

هيهات مناالذله...

 

 

 

 

 

حسین جانم. همه اشکها برای تو روان است

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 16:48  توسط سجاد فرج الهی  | 
در عزایت

         

 خون اگر گریم سزاست ...

 

***

امان از دل زینب...

 

سلام بر حسین (ع)

 

سلام بر عباس (ع)

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 16:33  توسط سجاد فرج الهی  | 
 یگاه ارزش‌ها در عصر امام حسین علیه السلام

نهضت امام ‏حسین علیه السلام پدیده‏اى عمیق، چند ماهیتى و چند لایه است چرا كه عوامل متعددى در آن دخالت دارند. برخى علت قیام حضرت را امتناع از بیعت ‏یزید مى‏دانند و بعضى دیگر امر به معروف و نهى از منكر، و عده‏اى هم دعوت كوفیان و تشكیل حكومت را علة‏العلل قیام ذكر مى‏كنند و...

در یك نگاه كلى و دقیق‏تر مى‏توان تمام انگیزه‏ها و علل و عوامل بر شمرده شده در خصوص قیام امام علیه السلام را در احیاى دین خلاصه كرد.

به اعتقاد نویسنده، احیاى دین عبارت است از تحریف‏زدایى و كشف افق‏هاى نوین و حقایق تازه در حوزه معارف دینى همراه با مكتب‏شناسى اجتهادى و زمان‏شناسى دقیق كه عامل اساسى در قیام عاشورا محسوب مى‏شود.

نویسنده براى تبیین این امر، ابتدا فلسفه و ضرورت احیاگرى در دین در دو قلمرو عقلى و نقلى را طرح كرده آسیب‏هاى ایجابى و سلبى باورهاى دینى در عصر امام‏ حسین علیه السلام را بر شمرده و با اشاره به سه عنصر رهبرى، خواص و مردم به عنوان عوامل بنیادین احیاء، خصوصیات رهبرى امام‏ حسین علیه السلام را تشریح كرده است. وى اصلاح جامعه مسلمین و احیاى امر به معروف و نهى از منكر، تشكیل حكومت اسلامى و احیاى كتاب و سنت را از مهم‏ترین مؤلفه‏هاى احیاگرى دینى مى‏داند كه امام ‏حسین علیه السلام بر آن تاكید فراوان داشته‏اند.

اهمیت ‏بحث «احیاى دین‏» با توجه به این نكته روشن مى‏شود كه جامعه نوین ما بیش از هر امرى، هویت ‏خود را وامدار احیاى دین است. دین، باید در «صحنه عمل‏» تجسم یابد. صرف انتساب به دین، بى ‏آن كه در متن زندگى فردى و اجتماعى مسلمانان حضور كارساز داشته باشد، كافى نیست وگرنه همان «اسلام شناسنامه‏اى‏» خواهد بود. به علاوه با گذشت زمان، فقط ظواهر و نمودهایى سطحى از آن باقى مى‏ماند و اهداف اصلى و درون ‏مایه حقیقى آن متروك و منزوى یا كمرنگ مى‏شود و در بدترین شرایط، برخى «بدعت‏» ها جایگزین «سنت‏» ها مى‏شود و روح دین مسخ گشته، اسكلتى بى جان باقى مى‏ماند.

در اینجا رسالت «احیاگرى‏» و «بدعت ‏ستیزى‏» پیشوایان دینى و عالمان ربانى ایجاب مى‏كند كه در جهت زنده ساختن دوباره شعارها، اهداف و جوهره اصلى دین، قیام و اقدام كنند و بدعت‏ها و بدعتگزاران را بشناسانند تا راه دین، بى‏ابهام و بى‏غبار، باقى بماند و روندگان این صراط، به حیرت و ضلالت گرفتار نشوند. امامان شیعه علیه‌السلام، یكایك، رسالت احیاگرى دین را داشته‏اند و هر یك از معارف و احكام كه از یاد مى‏رفته یا تحریف مى‏شده است را در چهره راستین و بى‏تحریفش مى‏نمایانده‏اند. حتى درباره امام زمان علیه السلام نیز تعبیر «محیى شریعت‏» و از بین برنده «بدعت‏» به كار رفته است و در دعا از خداوند مى‏خواهیم كه به دست آن منجى موعود، آنچه از معالم و نشانه‏هاى دین و دیندارى به دست ظالمان از میان رفته و مرده است، زنده گردد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 14:55  توسط سجاد فرج الهی  |